آقایان مسئول! با سرانه ۵۵ سانتی‌متر، دقیقاً دارید چه چیزی را مدیریت می‌کنید؟ وقتی صحبت از فضای سبز شهر سهند می‌شود، در تبلیغات پرزرق‌وبرق آقایان، تصاویری از یک شهر مدرن و خوش‌آب‌وهوا به ذهن متبادر می‌شود. اما بیایید تعارف‌های اداری را دور بریزیم. وضعیت فضای سبز شهر سهند در واقعیت با آمارهای روی کاغذ تفاوت زمین تا آسمان دارد.

طبق آمارهای موجود، جمعیت این شهر (دست‌کم) ۱۴۵ هزار نفر است و فضای سبز “محقق شده” تنها ۸.۳ هکتار! ماشین حساب را بردارید تا عمق فاجعه را ببینید: ۵۵ سانتی‌متر مربع برای هر نفر! بله درست خواندید! سهم هر شهروند از اکسیژن، اندازه‌ی یک “کاشی موزائیک” است.

فضای سبز شهر سهند؛ ۱۲ متر در رویا، نیم متر در واقعیت!

مدیران محترم مدام از “استاندارد ۱۲ مترمربعی” و “۲۱۹ هکتار اراضی مصوب” دم می‌زنند. آقایان! مردم روی “کاغذهای مصوب” قدم نمی‌زنند. اینکه بگویید ۲۱۹ هکتار زمین برای فضای سبز شهر سهند در نظر گرفته شده اما فقط ۴ درصد آن (۸ هکتار) اجرا شده، افتخار نیست؛ اعتراف به ناکارآمدی مطلق است.

برای مقایسه وضعیت اسفبار کنونی با استانداردها، می‌توانید نگاهی به تعاریف استاندارد سرانه فضای سبز جهانی بیندازید تا عمق عقب‌ماندگی را درک کنید. (لینک خروجی)

شهرداری و شورای شهر؛ بودجه‌ها کجا می‌روند؟

شهر “بدون زیرساخت زیست‌محیطی” هنر نیست؛ هنر آن است که توضیح دهید چرا با وجود جمعیت رو به انفجار، هنوز پارکی در شان خانواده‌ها وجود ندارد؟

سرانه استاندارد جهانی تا ۱۵ متر است و ما اینجا برای نیم متر سرمان را به دیوار می‌کوبیم. شهر جدید سهند با این وضعیت فضای سبز، نامش شهر نیست؛ یک “خوابگاه بتنی عظیم” است که روح زندگی در آن کشته شده. شهری که درخت نداشته باشد، کارخانه‌ی تولید افسردگی و بیماری‌های تنفسی است.

کلام آخر با مسئولین

آقایان مسئول! سرانه ۰.۵۵ متری یعنی خفگی. یعنی شما یک شهر را ساخته‌اید اما “ریه” برایش نگذاشته‌اید. اگر توان توسعه فضای سبز شهر سهند و احداث دو پارک استاندارد را ندارید، صادقانه به مردم بگویید. مردم سهند “آمار” نمی‌خواهند، “آسایش” می‌خواهند. برای پیگیری اخبار بیشتر در مورد این معضل، صفحه اخبار اجتماعی سهند را دنبال کنید.