بله درست خواندید! سهم هر شهروند سهندی از اکسیژن و سبزی این شهر، اندازه‌ی یک "کاشی موزائیک" است. این آمار نه تنها خنده‌دار نیست، بلکه یک رسوایی مدیریتی تمام‌عیار است.